2011? Muziek?
Foster the People van niks naar vier in mijn lijst van 25 meest gedraaide nummertjes. “Warrant”, “Call it what you want” of “Helena Beat”. U downloadt maar. Ergens in de verte hoor je er af en toe wat MGMT doorschemeren. *** Op één in de lijst van meest gespeelde nummers? “Plage” van The Crystal Fighters. Probeer u maar eens. Dat nummer opzetten in zomerse tijden en daarna nog eens. Verslaving. *** “This Ain’t New Jersey” behoedde mij voor een totale deflatie van mijn vertrouwen in kerstalbums. Even het idee gehad dat Tom Smith zijn handen hier serieus aan zou verbranden, maar het gelegenheidsduo Smith & Burrows bracht een bloedmooie plaat uit. *** The Wombats. Ongetwijfeld geen groep om aan de toog mee uit te pakken, maar wat ze maken is ongelooflijk catchy. “Jump Into the Fog”? Yes indeed. *** Andere aanraders? Ik bleef in 2011 genieten van de White Lies en was enorm gecharmeerd door “Harlequins of Love” van Customs *** Iemand zei me ooit dat wie zowel Battles als de Arctic Monkeys goed vindt, een erg gespleten persoonlijkheid heeft. Welcome to my world. Een plusje voor “Leyendecker” van Battles en een extra luisterbeurt voor “Black Treacle” van de Monkeys. En ook “Piledriver Waltz” vanuit meesterwerk Submarine is zeker aan te raden. *** Kippenvelmomenten dit jaar? “Lippy Kids” van Elbow en “All in White” van The Vaccines. En toch ook telkens weer genieten van “Karma Police” van Radiohead en “Piano Man” van Billy Joel. En sinds gisteren ook wel van “Martha” van Tom Waits. Al moet iedereen stilaan wel eens gaan begrijpen dat “Karma Police” niet als apart nummer te draaien is. De hele plaat OK Computer of niets. Wat een parel.
